Na 90 minuten keken we met slechts tien man tegen een 3-5 einduitslag aan.

We begonnen de wedstrijd moeizaam. Te nerveus leden we snel balverlies waardoor we het eerste kwartier onder druk kwamen. Uit een corner viel in deze fase ook de 0-1 toen een verlengde bal vanaf de 1e paal kort voor onze goal kon worden binnengekopt. Na deze treffer kregen we meer rust in ons spel en gingen we eindelijk voetballen. De wedstrijd leek te keren en al helemaal toen halverwege de eerste helft de 1-1 viel na een knappe individuele actie van Haris Karovic die hij vervolgens zelf in de verre hoek binnenschoot.

VOC zakte verder weg en van een ambitieuze titelkandidaat leek geen enkele sprake. Een onderschepping door Wesley Valk leverde in het vervolg van de eerste helft balbezit op voor ons en met een knappe voorzet op maat bediende hij Mo Yildiz die op randje buitenspel de bal haarfijn in de hoek verlengde: 2-1. Nog voor rust zou het zelfs 3-1 worden. Wesley Valk mocht namelijk vanaf elf meter aanleggen nadat een VOC-speler de bal na een door ons genomen corner met de hand beroerde.

Doordat VOC zichtbaar hun dag niet had en wij met de ruimte wel raad wisten keken we in de rust de tweede helft met vertrouwen tegemoet. Toch hadden we met het eerste kwartier in de tweede helft totaal geen rekening gehouden. Een eerste kwartier waarin we drie doelpunten en een rode kaart moesten incasseren. Elke aanwezige afgelopen zondag moet er vooral zijn eigen oordeel over vellen, maar dat de scheidsrechter zich in een kwartier tot topscorer van de dag promoveerde met een loepzuivere hattrick viel bij menige cvv Zwervers supporter in het verkeerde keelgat. Na de eerste vijf minuten van de tweede helft begon deze soap toen een bal bij Barry Hotting hard in de buik werd geschoten. De scheids wees resoluut naar de penaltystip en ook de afdruk op de buik van Barry maakte helaas geen indruk. Sebastiaan Ivo zat nog dichtbij de genomen penalty maar de 3-2 was een feit. Nog maar net bekomen van deze onterechte aansluittreffer mocht een VOC-speler meters buitenspel doorgaan ondanks het resolute vlagsignaal van de voor het eerst voor buitenspel vlaggende Cees Pols. De 3-3 was hierdoor een feit en of het nog niet genoeg was duwde de VOC-spits Ben de Vries omver alvorens diep en alleen voor onze goal te kunnen verschijnen. De opzichtige duw was onze scheidsrechter natuurlijk ontgaan en ook deze gang alleen op de keeper werd koel uitgespeeld: 3-4. In het tumult van de derde treffer van deze scheidsrechter viel het woord “debiel” waardoor Jair Dias Santos met rood kon vertrekken.

Wat er in de rust in het hoofd van de aanvankelijk uitstekend leidende scheidsrechter heeft afgespeeld zullen we wel nooit te weten komen. De realiteit was een achterstand met tien man. Tegen het verzorgde spel van VOC konden we met tien man maar moeilijk druk zetten waardoor we middels uitvallen op de gelijkmaker moesten speelden. Al snel echter maakte VOC aan onze hoop een einde door een voorzet bij de tweede paal prachtig en snoeihard in de verre kruis te knallen: 3-5. In de resterende tijd viel Joshua Koolmees nog uit met een lichte hersenschudding na een botsing met de keeper, mocht Haris Karovic niet mopperen met geel en kregen we nog één kans op een aansluittreffer. Het bleef echter 3-5.

Op de invloed van een scheidsrechter hebben we geen invloed. Ons eigen spel valt wel te evalueren. Daarbij was de aanvankelijke onrust met balverlies onnodig en het vervolg van de 1e helft uitstekend zowel verdedigend als aanvallend met twee mooi uitgespeelde doelpunten. Van de tweede helft valt maar weinig te leren…

Opstelling: Sebastiaan Ivo, Paul Breevaart, Barrie Hotting* (65’ Semir Golic), Ben de Vries, Wesley v/ Wal, Joshua Koolmees* (75’ Vincent Bijl), Clemens v/d Velden, Wesley Valk*, Haris Karovic*, Mo Yildiz, Jair Dias Santos®.