Plezier

30 jaar was ie, en helemaal gek van voetbal, als er ergens iets bewoog wat op een bal leek, dan ging hij er kijken.

Categorie: Column

Plezier

30 jaar was ie, en helemaal gek van voetbal, als er ergens iets bewoog wat op een bal leek, dan ging hij er kijken. Zelf voetbalde hij weliswaar niet zo hoog, slechts in de 3e klasse van de KNVB, maar hij had er gewoon veel plezier in! 's Ochtends was hij opgestaan met het idee dat hij er vandaag een leuke wedstrijd van ging maken! Hij keek zijn tas nog even na om te checken of alles er in zat.., voetbalschoenen, inloopshirt, douche artikelen en handdoek met schone kleren. De rest hing of lag al bij de vereniging klaar. Hij had er zin in, alleen was hij de laatste tijd door wat privé-perikelen wat sneller afgeleid en daardoor niet altijd even gefocust op het voetbal.
Wat hem wel was opgevallen was dat de toeschouwers tegenwoordig zo agressief waren. Laatst nog, de bal wordt voorgetrokken door de linksbuiten van zijn team, en hij kreeg een heel mooie kans. Alleen voor de keeper faalde hij echter, de bal ging op de paal. Het aanwezige (eigen) publiek reageerde furieus, scheldpartijen met de meest verschrikkelijke ziektes, zelfs een enkeling, die hij toch goed kende, bedreigde hem met de dood! Ach.., moet allemaal kunnen, eigen schuld, dacht hij, moet ik die bal er maar inschieten!
In de weken die volgden waren er redelijke tot goede wedstrijden die hij met zijn team speelde en hij kreeg er zelfs weer een beetje plezier in. Tot die zondag waarop er een wedstrijd werd gespeeld tegen een team waarin ex-voetbalmaatjes van hem speelden. Voor de wedstrijd werd er over en weer gedold en er werden ook de nodige toezeggingen gedaan over hoe vaak, en waar, hij geschopt ging worden! Nog niks aan de hand, moet kunnen, dacht hij, dit is voetbal, geen sport voor mietjes toch?
Toen de wedstrijd eenmaal begonnen was probeerde hij, ondanks alle verhalen vooraf over mogelijke amputaties, toch een goede prestatie te leveren. Hij was overal bij en nam zelfs twee goede corners. Eén daarvan belandde vol op de lat en de tweede ging na een scrimmage voor het doel langs de paal. Vanzelfsprekend werd er weer heel wat afgescholden over zoveel onkunde bij hem en de overige twee spitsen. "Ze doen het gewoon expres!" Was de mening van de harde kern, die elke zondag achter het doel van de tegenstander verzamelde.
Zijn oude voetbalmaatjes haalden hard door bij elk duel en riepen luidkeels dat hij zich niet moest aanstellen als hij weer eens een harde trap tegen zijn benen kreeg. Er werd gespuwd geschopt en geslagen, maar ja dat hoort erbij! Ook de supporters lieten zich niet onbetuigd! Hij werd zelfs quasi grappig met de dood bedreigd...! Als je scoort maak ik je af zo werd hem gemeld! "Hoe haalt de trainer het in zijn hoofd om die oet... op te stellen , die komt nog geen lantaarnpaal voorbij". De overige aanwezigen waren het eens met de brenger van de boodschap, getuige de toevoegingen en aanvullingen die vanuit het publiek gegeven werden! De meeste opmerkingen gelardeerd met een ziekte saus.
Wat jammer was, was dat de KNVB verboden had om met drank langs de lijn te staan! Vroeger kon je nog meer lachen dan nu, dan zoop je je een stuk in je kraag en ging met een glas bier, en een reservebiertje natuurlijk, langs de lijn staan en kon je lekker ongegeneerd en zonder kennis van zaken afgeven op de spitsen van het eerste elftal. Het was vrijwel elke zondag prijs, want die sukkels misten zeker wel zo'n vier tot vijf kansen per wedstrijd! Voor ons als supporters is dat niet leuk, en dat laten we dan ook wel blijken natuurlijk. Als de spelers van het veld afkomen worden ze overladen met ernstige ziektes en met overdadig overtollig speeksel.
De spits z'n zoontje vroeg, "Pap, waarom doen die mensen zo raar?" Zijn antwoord was dat die mensen niet raar doen, maar gewoon gelijk hadden! Zijn pappa had maar moeten scoren en niet, zoals nu gebeurde, de bal op de paal en naast moeten mikken! Bij het verlaten van het veld was het bestuur van de vereniging natuurlijk aanwezig om de spelers een veilige aftocht te garanderen, al waren ze uiteraard niet blij met de geleverde prestaties. De voorzitter liet zich dan ook luidkeels horen, "jullie horen niet op een voetbalveld thuis stelletje ...., als jullie dadelijk het terrein verlaten schoppen we jullie in elkaar!"
Allemaal volkomen begrijpelijk natuurlijk, wat bezielde de spelers dan ook om zoveel kansen te missen? Uiteraard werd de politie gewaarschuwd zodat ze tegen onze supporters en bestuursleden in bescherming genomen konden worden.
De politie was niet blij dat ze gebeld werd, er waren namelijk ook een paar van onze spelers die het niet pikten en aangifte wilde doen van bedreiging! Weer extra werk, daar zaten ze niet op te wachten! Gelukkig wist de voorzitter de supporters weer redelijkheid bij te brengen! Volgende keer gewoon die ballen erin schieten dan is er niemand meer die klaagt jongens! Tuurlijk voorzitter doen we! Buiten staat nog wel een dolle menigte die uit is op het bloed van de spelers! Na enkele toezeggingen van onze wereldvoorzitter over bier dat de komende twee uur gratis zal zijn, keert de rust weer terug in het clubgebouw.
En zo was er weer een prettige zondag voorbij! De scheidsrechter van deze middag heeft een heel leuke dag gehad! Geen woord van kritiek was er op s' mans optreden. Alleen maar opbouwend en constructief. De zinnetjes "lekker gefloten scheids! Tuurlijk is dat een rode kaart ! Alle twee geel scheids, heel goed!", waren niet van de lucht deze middag. Duidelijk spelregelkenners deze voetballers! Zie je niet veel meer tegenwoordig! De band tussen scheidsrechter en spelers was ook deze wedstrijd weer opperbest....., alleen die spitsen!!!
En onze hoofdpersoon...? Die bezint zich nog maar eens stevig op het feit of hij nog wel wil blijven voetballen!
Gek maar ik heb het gevoel dat er iets niet klopt aan bovenstaand verhaal!

 

Afdrukken